aktualności
kawiarenka
Trzebnica - św. Jadwiga
info dla mediów
media o nas
banery
pomóż pielgrzymce
grupy pielgrzymkowe
trasa pielgrzymki
vademecum pielgrzyma
księża w służbach
służby pielgrzymkowe
historia
świadectwa
różności pielgrzymkowe
galeria zdjęć i filmów
linki
kontakt
szukaj
Grupa XVI - Grupa Duchowych Uczestników
przewodnik: ks. Aleksander Radecki
Piesza Pielgrzymka Wrocławska rozszerzyła swoje szeregi o wymiar duchowy, ogarniając ludzi, którzy z racji podeszłego wieku, choroby czy kalectwa nie mogli wyruszyć ze swego domu, zakładu opieki czy szpitala w drogę ku Jasnej Górze Zwycięstwa.
Grupa chorych zaistniała oficjalnie w roku 1988, jednak już dwa lata wcześniej, podczas VI Pieszej Pielgrzymki Wrocławskiej, w parafii pw. Św. Rodziny we Wrocławiu zawiązała się wspólnota chorych sióstr i braci, której animatorką była p. Bronisława Hoffmannowa (+ 1993 r.). Mając już wcześniejszy kontakt z chorymi w swej wielkiej parafii poprzez listy, które samodzielnie pisała i rozsyłała, starała się nakreślić przed nimi program sierpniowych rekolekcji w oparciu o oficjalne tematy i program danej pielgrzymki.
Po kilku latach Grupa chorych przekształciła się jeszcze bardziej w Grupę duchowych uczestników pielgrzymki, gdyż okazało się, że jest bardzo wielu wiernych, którzy nie mogą wyruszyć osobiście na pątniczy szlak z powodu pracy zawodowej lub w imię miłości bliźniego, któremu muszą zapewnić opiekę.
Zaproszenie sióstr i braci do pielgrzymowania duchowego, zakłada na płaszczyźnie wiary następujące zadania:
- Dołączenie codziennego krzyża (cierpień, chorób, samotności, kalectwa i wszelkich trudności) do krzyży osób idących z Wrocławia ku Jasnej Górze pątników;
- Przeżycie swoistych rekolekcji - także "w drodze", choć realizowanych w miejscu swego zamieszkania czy pobytu, nawet ograniczonym do wymiarów łóżka - innych, ale równie (a może i bardziej?) wartościowych, owocujących, wspierających, nawracających i upraszających niezliczone łaski.
- Grupa duchowych uczestników pielgrzymki stwarza szansę ożywienie apostolstwa chorych w konkretnych parafiach czy ośrodkach ich pobytu. Zaniesienie informacji o takiej formie pielgrzymowania, zachęta do osobistego udziału, przekazanie materiałów (informatora, znaczka pielgrzymkowego), a po powrocie z Częstochowy indywidualne spotkania z pielgrzymami u chorych, opowiadania, zdjęcia, spotkania w świątyni z innymi chorymi - to wszystko daje okazję i do wspólnej modlitwy, i do konkretnej pomocy danemu człowiekowi, gdyby jej potrzebował.
Mimo formalnie organizowanych zapisów, nie jesteśmy już w stanie podać liczby zgłoszonych na pielgrzymkę osób w tej specjalnej grupie, ale niewątpliwie zawsze ta właśnie wspólnota była najliczniejsza.
Duchowymi przewodnikami omawianej grupy byli księża: Jan Dębski (+1989), Zygmunt Herbut, Stanisław Jaremczuk, Aleksander Radecki, natomiast na trasie wrocławskiej pielgrzymki funkcje te pełnili przewodnicy grup: 25, 27, 14 i 1.
Chociaż osoby uczestniczące w pielgrzymce na sposób duchowy otrzymywały od roku 1993 w formie specjalnego przewodnika określone sugestie, dotyczące sposobu przeżycia każdego dnia, to ostatecznie same musiały dostosować je do swych realnych możliwości, biorąc pod uwagę: swój stan zdrowia, siły fizyczne, miejsce czy też czas, jakim mogli dysponować. Ogólne ramy dnia duchowego pielgrzyma wyglądają następująco:
- modlitwy poranne, śpiew Godzinek o Niepokalanym Poczęciu NMP;
- udział w porannej lub wieczornej Mszy św., albo przynajmniej komunia duchowa;
- rozważanie tekstów biblijnych na poszczególne dni (według Liturgii Słowa w danym dniu);
- rozważanie podanych tekstów, podejmowanych na szlaku pielgrzymki lub stosowna lektura duchowa;
- w południe (12.00) Anioł Pański w podanych intencjach;
- różaniec, litania do Matki Boskiej, Nowenna do MB Częstochowskiej;
- Droga Krzyżowa lub/i Koronka do Miłosierdzia Bożego (najlepiej o 15.00);
- w piątki: praktyki pokutne, postne, chwile milczenia, czyny miłosierdzia chrześcijańskiego;
- wieczorny Apel Jasnogórski o godz. 21.00.
Tematy, jakie proponowano na czas duchowych rekolekcji w drodze, były zawsze zbieżne z tymi, które podejmowała cała pielgrzymka.
Kolejnym wielkim krokiem w stronę uczestników duchowego pielgrzymowania stało się wykorzystanie Katolickiego Radia "Rodzina", które w dniach pielgrzymki nadawało dwukrotnie w ciągu dnia specjalne audycje. Składały się na nie: bezpośrednie relacje z trasy pielgrzymki, wywiady, nagrane uprzednio przez Głównego Przewodnika ks. Stanisława Orzechowskiego konferencje, rozważania księdza prowadzącego audycję i pielgrzymkowe piosenki.
Owoce duchowego pielgrzymowania pozostają - co oczywiste - tajemnicą, której nie da się ująć w statystyki, fotografie, opisy czy nagrania. Trudno przecenić i ocenić wartość każdego ze spotkań popielgrzymkowych. Nie zmierzymy także wpływu modlitwy sióstr i braci omawianej grupy na cuda nawróceń podczas pielgrzymkowych spowiedzi.
Należy żywić nadzieję, że Grupa duchowych uczestników pielgrzymki została już na stałe wpisana w pejzaż wrocławskiego, maryjnego szlaku ku duchowej stolicy Polski. Rzecz w tym, że rozszerzenie i pogłębienie idei duchowego pielgrzymowania leży przede wszystkim w rękach i sercach duszpasterzy. Tę grupę koniecznie trzeba jeszcze bardziej "doinwestować" poprzez rzetelną, skuteczną informację, dopracowane materiały pomocnicze dla jej uczestników oraz poprzez rozwinięcie kontaktów osób pielgrzymujących na sposób duchowy z innymi pielgrzymami.
ks. Aleksander Radecki
